MENÜ

Meditasyon

İleri Farkındalık (Who is in?) Zen Kampı (Konaklamalı)

İleri Farkındalık; Ben Kimim ?

Eskiden kendime sorardım, “Ben kimim?” Kaç gün ve geceyi bu sorgulama içinde geçirdiğimi saymak imkânsızdır. Akıl diğerlerinden duyduğu cevapları verdi ya da doğuştan koşullanmaları. Hepsi ödünç alınmıştı, cansızdı. Onlar tatmin getirmediler. Yüzeyde biraz yankı yaptılar ve sonra yok oldular. İçsel benliğe dokunmadılar. Onların hiçbir yankısı derinlerde duyulmadı. Onlar sorunun birçok cevabıydı, fakat hiçbiri doğru değildi. Ve bana dokunmadılar. Sorunun seviyesine ulaşamadılar. 

O zaman şunu gördüm ki soru merkezden geliyordu fakat cevaplar sadece çevreye dokunabiliyordu. Soru benimdi, fakat cevaplar dışarıdan gelmişti; soru kalbimin en derin varlığından yükselmişti, cevaplar dışarıdan dayatılmıştı. Bu anlayış bir devrim olmuştu. Yeni bir boyut meydana çıktı. 

Aklın yanıtları anlamsızdı. Problem ile ilgileri yoktu. Bir yanılsama paramparça oldu. Ve ne rahatlamaydı!

Sanki kapalı bir kapı savrularak açıldı gibi görünüyordu, karanlığı ışıkla dolduruyordu. Akıl, cevapları sunuyordu – bu hataydı. Bu yanlış cevaplar yüzünden, gerçek cevap ortaya çıkamadı. Bazı gerçekler yüzey için mücadele ediyordu. Bilincin derinliklerinde bazı tohumlar, ışığa ulaşabilmek için yüzeyi kırarak açacak yollar arıyorlardı. Akıl engeldi.
Bu netleştiği zaman, cevaplar çökmeye başladı. Dışarıdan alınan bilgi buharlaşmaya başladı. Soru daha da derinlere gitti. Ben hiçbir şey yapmadım, sadece izlemeye devam ettim. 

Yeni bir şeyler oluyordu. Nutkum tutuldu. Orada ne oldu? Ben, en fazla, basit bir tanıktım. Çevrenin tepkileri zayıflıyor, donuyor, yok oluyordu. Merkez şimdi daha bütün olarak yankılanmaya başladı. 

“Ben kimim?” Bütün varlığım bu susuzlukla titremeye başladı. 
Ne şiddetli bir fırtınaydı! Her nefes sarsıcı ve titreticiydi onun içinde.
“Be kimim?” – bir ok gibi, soru her şeyi deldi ve içeri hareket etti.
Hatırlıyorum – ne akut bir susuzluktu! Bütün yaşamım susuzluğa dönüştü. Her şey yanıyordu. Ve bir alev ya da ateş gibi, soru ortada duruyordu, “Ben kimim?”
Aklın tamamen sessiz olması sürpriz oldu. Düşüncelerin sürekli akışı durmuştu. Ne olmuştu? Çevre tamamen hareketsizdi. Düşünceler, geçmişin koşullanmaları yoktu. 
Sadece ben oradaydım – ve soru da oradaydı. Hayır, hayır – ben kendim soruydum.
Ve ondan sonra patlama. Bir an içinde, her şey dönüştü. Soru düştü. Cevap bilinmeyen bir boyuttan geldi. 

Hakikat, ani bir patlama ile elde edildi, kademeli olarak değil.
O görünmeye zorlanamaz. Gelir.
Boşluk çözümdür, kelimeler değil. Cevapsız olmak cevaptır.
Dün birisi sordu -ve birisi ya da diğeri her gün soruyor- “Cevap nedir?”
Diyorum ki, “Eğer ondan bahsedersem, o anlamsızdır. Onun anlamı, onu kendi kendine fark etmekte yatar.” OSHO ( Bilgelik Tohumları )

Yoğun Farkındalığın kendi yapısı geleneksel Zen teknikleri ile modern iletişim metotlarının kombinasyonunu temel alır. "İçerideki kim?" modern koanını ve anbean cevaplamayı kullanır; davranışsal maskelerin ve iddiaların ötesine nüfuz edebilmek ve bütün enerjiyi gerçekten kim olduğumuzu aramaya odaklamak için tasarlanmıştır. Proses aralıksız, yoğun ve tatmin edicidir. 

Çevreden tamamen izole ve sessiz bir ortamda, destekleyici özel yemeklerle sürecin derinleşmesine yardımcı olunacaktır. Bu kampta, modern insan için tasarlanmış devrimsel meditasyon teknikleri ile ilerleyeceğiz.